Варыянты:
Італійская (бел.); Італійська, Італійський (укр.), Итальянский (рас.), Италијански (макед.), Талјански (серб.), Италиански (балг.), Италјан (азер.), Итали (мангольск.), Италиень (мокш.), Италия (татар.), Talijanski (харв.), Taliansky (славац.), Italský (чэш.), Italijanščina (славенск.), Włoski (пол.), Italiaans (афрыкаанс, нідэр.), Italiensk (дац., нарв.), Italienska (швед.), Italskt (фарэрск.), Italjaansk (фрыз.), Italiensk (нарв.), Ítalska (ісл.), Italiană (рум.), Italià (катал.), Italiano (італ., парт., ісп.), Itålyin (валон.), Italiano (галіс.), Italian (праванс.), Itaalia (эст.), Italia (фін.), Olasz (вуг.), Iodáilis (ірл.), Italek (корнск.), Italianeg (брэт.), Eidaleg (вал.), Itāļu (лат.), Italiera (баск.), İtalyanca (тур.), Taljan (мальтыйск.), Itala (эсперанта), Talyanî (курд.), Talyani (самалі), Italyano (філіпіна), Isintaliyane (зулу), Italia (інданэз.), Itali (малайск.), Italyano (тагалог), Kiitaliano (суах.), Tiếng Ý (в'ет.), Ιταλικά (грэц.), იტალიელი (груз.), Իտալական, Իտալերեն (арм.), איטלקית (іўрыт), איטאַליעניש (ідыш), اٹالوي (урду), ايتاليايي [italiyayi] (фарсі), ايتاليايى (араб.), ጣሊያንኛ (амхарск.), ᎢᏔᎵᎠᏃ (чырокі), ภาษาอิตาลี (тайск.), இத்தாலியன் (таміл.), इटालियन (непалі), इतालवी (хінды), 이탈리아어 (карэйск.), イタリア語 (яп.), 意大利语/意大利語 (кітайск); Italian (анг.), Italien (фран.), Italienisch (ням.).
Назвы народа:
італьянец : італьянка/італьянцы (бел.); Italiano : Italiana (саманазва); Włoch : Włoszka (пол.), Talian : Talianka (славац.), Italijan : Italijanka (славен.), italià : italiana (катал.), italiano : italiana (парт.), italian : italiancă/ italieni : italience (рум.), italiano : italiana (ісп.), Italiaan : Italiaanse (нідэр.), italienska (швед.), italialainen (фін.), olasz (вуг.), italo : italino (эсперанта), italiano : italiana (інтэрлінгва), orang Itali (малайск.), Ιταλός : Ιταλίδα (грэц.), ايتاليايي [italiyayi] (фарсі), イタリア人 (яп.), 意大利人 (кітайск.); Italiener : Italienerin (ням.), Italien : Italienne (фран..
Колькасць і пашыранасць:
30,000,000 у Італіі за выключэннем носьбітаў іншых італьянскіх моў; 906,000 у ЗША (1989); 1,500,000 у Аргентыне; 1,000,000 у Францыі; 195,000 у Швайцарыі (1990); 548,000 у Нямеччыне; 200,000 у Вялікабрытаніі; 79,000 ва Ўругваі; 21,000 у Сан-Марына (1979 WA); 300,000 у Харватыі; 3,000 у Славеніі (1976); 280,000 у Бельгіі; 500,000 у Бразіліі; 538,360 у Канадзе (1971); 500,000 у Аўстраліі; 5,435 у Ізраілі (1961); 26,000 у Парагваі; 1,556 у Пуэрта-Рыка (1970); 800 у Ліхтэнштайне; 20,800 у Люксембургу; 40,000,000 ва ўсіх краінах за выключэннем носьбітаў іншых італьянскіх моў (1983); 63,000,000 уключаючы як носьбітаў другой мовы (1995 WA). Таксама ў Егіпце, Эрытрэі, Лівіі, Манака, Саудаўская Аравія, Самалі, Туніс.
Лінгвістычная прыналежнасць:
індаеўрапейскія/ італійскія/ раманскія/ італа-заходнія/ італа-далмацінскія/.
Дыялекты:
тасканскі, абруцкі, апульскі (пульезскі), умбрскі, рымскі, цэнтральна-маркіджанскі, малізскі, аквіланскі.
Каментар:
Рэгіянальныя варыянты значна адрозніваюцца. П'емонтская і сіцылійская мовы часта падаюцца як дыялекты італьянскай мовы, але яны маюць значную колькасць адрозных рысаў, каб быць асобнымі мовамі. Тое ж адносіцца да венецыянскай, неапалітанскай і ламбардскай моў.
